't is maar een weekendje

Donderdagavond acht uur: stress op de Mijdrechtstraat. Hoe gaan we morgen naar Drie, de camping op de Veluwe. Wel of geen fietsen mee, welke auto dan (wellicht kunnen we met Bas en Hester auto's ruilen), welke fietsen, "wat als de camping vol is, het is tenslotte zomervakantie San" zegt Reinier erg ongerust. Na een uur overleg zijn we eruit. Reinier gaat morgen (13 juli) met de trein naar zijn werk. Sandra pakt de auto in, neemt de drie fietsen van de vrouwen mee en gaat direct zodra de school van Zon haar bel heeft laten klinken vertrekken om de enorme stroom weekendtoeristen voor te zijn! Reinier en Miki gaan waarschijnlijk op de fiets van Utrecht naar Drie fietsen, of een gedeelte met de trein.

Ok, da's een plan. Het wordt donker buiten en we gaan lekker slapen in ons heerlijke grote, zachte comfortabele bed.

Vrijdagmorgen, Bas belt. Autoruil is OK. Dus, wij hun bus mee en Bas en Hester onze Scenic. Ok, da's makkelijk, want dan kunnen de mannen op de terugweg ook mee. Doen dus.

Vertek van Sandra loopt uit. De haren van de buurmeisjes moeten nog worden ingevlochten. De poezen moeten nog eten en drinken. De rolluiken moeten dicht, stel je voor dat er iemand de gammele poortdeur nou eens eindelijk open schopt. Kwart voor 1, zucht bijna klaar. Reinier belt. "Ik heb nog een fietsreparatie setje nodig." Ok, zal ik klaarleggen. Tien over 1, Reinier belt. Ja zeg, nu moeten we echt weg hoor! De file en de volle camping hangt als een donderwolk boven de donkere woonkamer van de Mijdrechtstraat. "Ja?", zeg ik. "Is het gelukt?" vraagt hij. "Ja, hoor, we gaan nu weg. Ik bel als ik een plekje heb weten te bemachtigen." Dag straat, dag huis, dag huisdieren.

Vlakbij de camping uit ik in de bus (we zitten met z'n 3-en voorin naar de eeuwig durende kinderliedjes cd te luisteren) mijn onrust. Wat nou meiden, als de camping in Drie vol is?
Als er nou geen plek is, wat doen we dan???

Yuna kijkt me rustig aan en zegt: "Mama, dan gaan we toch naar nul?"

We nemen de afslag in Speuld. Vlakbij het frietenkraampje waar Fredi en ik eind vorige eeuw op onze fietstocht van Utrecht naar Nunspeet genoten hebben van een warme hap.

We arriveren rond 2 uur op de camping. Licht nerveus parkeer ik de bus en we lopen het terrein op.

Nou ja zeg, de camping is half leeg. Tja, dan volgt weer een nieuw dilemma. Welk plekje moet ik uitkiezen. De verantwoordelijkheid van een succesvol weekend met de juiste hoeveelheid ochtendzon, dito avondzon en kwalitatief hoogstaand uitzicht op de kromme loofbomen van het Speulderbos drukt zwaar op mijn schouders. Maar, ik zou Sandra niet zijn als ik niet voor een plekje zou kiezen dat we al eens eerder hadden.

Wat doe ik mezelf toch steeds weer aan met de kampeeruitstapjes......

Mevr. Drs. bc. Alexandra Honnef

Alexandra Honnef's tenaamstelling wijzigt nogal eens. Voor wie het niet helemaal kan volgen hier een uiteenzetting:

• 17 februari 1970: Sandra's navelstreng is nog niet half droog en de verwarring begint al op het geboortekaartje.

Letterlijke tekst :

"zij heet

alexandra
wij noemen haar
sandra"

• Augustus 1996: Na zes jaar studeren in NL, S en F, mag Sandra zich Drs. Alexandra Honnef noemen, Drs. Sandra voor intimi.
• September 1997: Sandra (sinds 27 jaar) schrijft zich in als trainee bij de Rabobank als Alexandra en de mantelpakjesversie van mej. Honnef blijft in heel Europa bij de bank drie jaar bekend staan met haar koninklijke naamsvariant.
• Begin 2000: Reinier Koning maakt kennis met zijn huidige schoonouders en -zus en hoort van hen dat zijn vriendin Alexandra eigenlijk Sandra heet. Desondanks beantwoordt hij ruim twee jaar later Sandra's aanzoek toch met "ja" en dus:
• 25 april 2003: Door te trouwen mag Sandra Honnef zich Sandra Koning noemen, of Sandra Koning-Honnef, of Sandra Honnef-Koning. Sandra Honnef mag zelfs ook nog. In Reinier's trouwring staat op zijn verzoek "Alexandra Honnef" gegraveerd.
  
• 4 juli 2007: Weer door twee jaar keihard studeren mag AlexSandra (die op de foto) officieel ook nog eens baccalaureus, of bc., aan haar naam toevoegen.

Duidelijk? Mij nu wel, na het schrijven van dit bericht tenminste.
Binnenkort op dit podium: Juf Sandra.

Tertsa

Voor onze huwelijksreis waren we in het voorjaar van 2003 afgereisd naar het afgelegen dorpje Tertsa
(Zuid Kreta). Van de omgeving heeft zelfs Google nog geen kaart maar wel een satellietfoto. Vlakbij de nog nauwelijks ontdekte strandbestemming Mirtos in het zuiden van Kreta (Griekenland) nabij Ierapetra. De reisorganisatie was Bosman Reizen te Middelburg. We hadden het reisbureau gevonden door te googelen op "rustig", "kinderen" en "Griekenland''. Bosman is enige tijd geleden helaas failliet gegaan.

Een mooi appartement, aan de zee, in een dorpje waar de groenteman en de visser met zijn auto volgeladen met verse heerlijkheden het dorp 1 keer per week bezoekt. Op 1 mei begint het zomerseizoen en dan pas wordt het bijbehorende terras onder de pergola met uitzicht op zee en culinaire verwennerijen opgebouwd door het enige restaurant in het dorp. Helaas voor ons, we waren er op 1 mei al een week en hebben er maar één avond van mogen genieten. Op 2 mei vlogen we weer terug.

Vandaag kregen we een kaartje in de bus. We worden aangeschreven als "vroegere Mirtosganger". Naar deze bestemming worden nu reizen georganiseerd door Interfact Travel?! Een doorstart, nieuwe start of een geheel nieuw bureau? Niet alleen digitaal worden we getrackrt, getaggerd, getwitter, gehyved en gegoogled. Ook gewoon ouderwets via de snail-mail zitten we in een systeem met labels als "ganger".....

Maar, al met al werkt het wel. Ik ben gelijk gaan kijken op internet. Het liefelijke Tertsa heeft inmiddels twee restaurants, het zelfde appartementencomplex (helaas passen we daar nu niet meer in met 5) en een spiksplinternieuwe villa die je kunt huren (ook maar voor 2 personen) en een nieuw appartementencomplex op 1 minuut lopen van het dorp met uitzicht op zee. Villa Lambros heeft een 2 kamerappartement met balkon.

Wat we ook ooit nog eens gaan doen....het zal later dan 1 mei gebeuren! Zon had het toch zo koud, arm klein meisje.

Uitnodiging ontvangen!!

Kijk nou, ook Sandra blogt lekker mee!!

Ja ja, vandaag heb ik zowaar een uitnodiging ontvangen van de HU/Theo Thijssenacademie. Een felicitatie zat erbij en het verzoek maar 5 gasten mee te nemen naar de uitreiking...tja dat gaat niet lukken, dat wordt dus proppen en lekker bij elkaar op schoot.

Na afloop een HU-borrel en dan naar huis voor de champy en de lekkere dingen.

Ik heb er zin in en nu alleen nog een baan!